Iran april – mei 2008

Iran april – mei 2008

Teheran

We zijn rond middernacht op het vliegveld van Teheran geland en hebben geluk gehad. Eeen visum hadden we niet, ook geen uitnodiging en zelfs geen vrienden in Iran. De visumdienst op het vliegveld heeft dus 90 minuten lang tegen ons gezegd dat we maar weer op het vliegtuig naar Holland moesten stappen. Totdat ze na 90 minuten ons gezeur beu waren en zomaar ineens zelf een beslissing durfden te nemen. Alleen nog even naar de bank het visum betalen en binnen!!
Iraniërs zijn bijzonder vriendelijke, behulpzame en nieuwsgierige mensen maar het lijkt wel alsof ze in idioten veranderen zodra ze in een auto stappen. Teheran is een stad waar je, zeker in het centrum als voetganger je leven moet wagen om over te kunnen steken. teheran

Tabriz

We zijn per nachttrein vanuit Teheran naar Tabriz, in het noorden van Iran, vertrokken. In de treincoupe kennis gemaakt met de gebroeders Gafari, die voor zaken in Teheran waren en in Tabriz wonen. We hebben ze een dag later nog in hun kledingzaak opgezocht en zijn met ze en een aantal van hun vrienden wezen eten en ’s avonds naar het park, een vast uitje voor veel inwoners van Tabriz.tabriz park
Tabriz is een middelgrote provinciestad in het weinig bezochte noorden van Iran. Je komt er nauwelijks een toerist tegen. Het is een goede uitvalsbasis om Kandovan te bezoeken.
We hebben dit gedaan op een vrijdag, de enige dag in de week dat iedereen vrij is, en dat was te zien. De Iraniërs zien Kandovan ook als een prima vrije dag besteding dus het dorpje was gezellig vol. Overal waren de mensen aan het picknicken. Kandovan lijkt veel op het Turkse Cappadocië, een gedeelte van de bewoners woont nog in de grotwoningen. KandovanKaleybar

Met de bus naar Kaleybar gereisd. Het is een klein plaatsje in de bergen en we hebben onze intrek genomen in het enige “hotel” waar we een slaapzaal met zes bedden voor ons tweeën beschikbaar hadden. De reden om Kaleybar te bezoeken is het enorm mooi en hoog in de bergen gelegen Bakak kasteel.
De tweede dag in Kaleibar hebben we de tocht naar het kasteel gemaakt. Er zijn 3 wandelroutes naar het kasteel. Wij hadden besloten om de mooiste en tevens de langste wandeling te maken en hebben ons ’s ochtends vroeg door een taxi daar af laten zetten. Dat kostte enige moeite want in gebarentaal kwam het er op neer: waarom ga je 6 uur lopen en klimmen als het ook in 2 uur kan? Hij verklaarde ons voor gek.
Een pad was er nauwelijks en bordjes al helemaal niet waardoor we af en toe in de bossen verkeerd zijn gelopen en op een verkeerde berg uitkwamen. Na een geweldige tocht toch eindelijk het kasteel bereikt. Daar troffen we een grope studenten uit Tabriz aan waar we een hoop lol mee gehad hebben. Na afloop zijn we al liftend door een vrachtwagen opgepikt en weer in Kaleybar afgezet.

Yazd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *